Patrzysz na posty znalezione dla zapytania: Prawo budowlane 1994
Temat: remontowa ścieżka zdrowia: i co Wy na to ?
remontowa ścieżka zdrowia: i co Wy na to ?
Opracowałem takie "cóś" do wywieszenia na tablicach ogloszeń wspólnot. Proszę
o recenzję :-)
I N F O R M A C J A
O OBOWIĄZKACH PRZED WYKONYWANIEM ROBÓT BUDOWLANYCH W LOKALACH
Wykonywanie robót budowlanych, tj. przebudowa lub remont lokalu,
wymaga w szczególnych przypadkach uzyskania zgody Wspólnoty Mieszkaniowej
wyrażonej w formie uchwały, lub oświadcze-nia Zarządu (przy Zarządzie
wieloosobowym dwóch członków Zarządu) - albo Zarządcy, a także zgło-szenia
robót lub uzyskania pozwolenia w organie administracji architektoniczno-
budowlanej.
Uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej wymagana jest w przypadku :
• połączenia lub podziału lokali stanowiących odrębne nieruchomości,
• przebudowy części nieruchomości wspólnej – części wspólnych budynku
(np. klatki schodowej, strychu, suszarni, pralni itp.) z zamiarem jej
włączenia do lokalu, w tym jako pomieszczenia przy-należnego, a także
wykonywania otworów w ścianach nośnych i stropach wewnątrz lokalu,
• zmiany wyglądu elewacji budynku przez: wymianę okien i drzwi
balkonowych na posiadające inne podziały, wielkość, kształt, kolor; zmianę
koloru tynku balkonu lub logii; pokrycie ażurowych balu-strad balkonów innym
materiałem; zabudowanie lub zadaszenie balkonu albo loggii; montaż krat;
montaż urządzeń na balkonach, loggiach, elewacjach i dachach,
• przebudowy (w tym wymiany) lub remontu instalacji i urządzeń
wchodzących w skład nieruchomo-ści wspólnej – części wspólnych budynku, w
szczególności: instalacji centralnego ogrzewania wraz z grzejnikami i
zaworami, w tym termostatycznymi; instalacji wodociągowej przed wodomierzem –
poziomów i pionów; pionów instalacji kanalizacyjnej; instalacji gazowej bez
odbiorników (kuche-nek, podgrzewaczy wody itp.); instalacji elektrycznej
przed tablicą licznikową; instalacji domofono-wej bez aparatu odsłuchowego.
Szczegółowy zakres nieruchomości wspólnej może określać Statut Wspólnoty
Mieszkaniowej.
Oświadczenie Zarządu Wspólnoty lub Zarządcy jest wystarczające w
przypadku wykonywa-nia remontu części wspólnych - lub robót z ich
naruszeniem - nie wymagającego pozwolenia na bu-dowę, a jedynie zgłoszenia do
organu, tj. robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pier-wotnego,
a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie
wyrobów bu-dowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Dotyczy to w
szczególności :
• wymiany okien oraz drzwi balkonowych bez zmiany wyglądu, tj.
wielkości, kształtu, podziałów i ko-loru,
• wstawienia dodatkowych lub wymiany drzwi wejściowych do lokalu z
naruszeniem ściany wydziela-jącej lokal.
Najemcy lokali w celu uzyskania ww. uchwały lub oświadczenia muszą
posiadać zgodę wła-ściciela lokalu na planowane roboty budowlane.
Prawo budowlane wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, gdy planowana
przebudowa lub remont są związane z ingerencją w konstrukcję budynku lub
zmieniają wygląd elewacji oraz gdy na-stępuje wymiana instalacji gazowej ze
zmianą jej przebiegu. Wymóg taki istnieje też, gdy następuje zmiana
parametrów użytkowych lub technicznych lokalu, a więc również w przypadku
wyburzania, przestawiania i wykonywania ścianek działowych wewnątrz lokalu.
Pozostałe roboty remontowe wymagają zgłoszenia, za wyjątkiem robót
budowlanych polegają-cych na montażu urządzeń o wysokości do 3 m na
balkonach, loggiach, elewacjach i dachach.
Nie wymaga się żadnych zgód, zgłoszeń czy też pozwoleń w przypadku
wykonywania w lokalu robót polegających na bieżącej konserwacji, np.:
naprawie tynków z wykonywaniem gładzi gipsowych, malowaniu ścian i sufitów,
wymianie drzwi wewnętrznych, naprawie i wymianie posadzek ceramicz-nych i
drewnianych oraz wykładzin podłogowych, naprawie lub wykonaniu ściennych
okładzin cera-micznych, wymianie przyborów i urządzeń sanitarnych, naprawie
lub wymianie instalacji elektrycznej bez zwiększania mocy zainstalowanej,
wymianie urządzeń gazowych o podobnych parametrach tech-nicznych. W przypadku
robót przy instalacji elektrycznej i urządzeniach gazowych należy je zlecić
osobom posiadającym stosowne uprawnienia dla danego rodzaju robót. W
przypadku najemców ko-nieczność uzyskania zgody właściciela lokalu na ww.
roboty może wynikać z umowy najmu.
OPRACOWAŁ :
Jacek Ostałowski
Podstawa prawna:
- ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
(tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. nr 80, poz. 903 – z późn. zm.)
- ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity:
Dz.U z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 – z późniejszymi zmianami
Temat: Garaż blaszak
Szanowny Pan/i
Zamknięty katalog obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na
budowę, jest określony w art. 29 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane.
Jeśli obiekt budowlany nie mieści się w zawartych w powyższym artykule
kategoriach, oznacza to, że pozwolenie na budowę jest wymagane. Natomiast jeśli
obiekt budowlany odpowiada jednej z określonych w art. 29 kategorii, to jej
budowa podlega jedynie zgłoszeniu właściwemu organowi lub też - w niektórych
wypadkach - może być przeprowadzona bez powiadamiania jakiegokolwiek organu.
Jeśli chodzi o garaż (nie tylko garaż blaszany nie związany na stałe z gruntem),
to może mieścić się on w kategorii obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 4,
który mówi o budynkach gospodarczych, wiatach i altanach o powierzchni zabudowy
do 10 m2 (przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch na
każde 1.000 m2 powierzchni działki), o ile garaż wykorzystywany będzie do celów
gospodarczych i będzie mieścić się w kategorii obiektów gospodarczych.
Jeśli garaż jest postawiony jedynie czasowo i przeznaczony do przeniesienia w
inne miejsce, to można też mówić o zastosowaniu art. 29 ust. 1 pkt 12 – który z
obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zwalnia tymczasowe obiekty budowlane,
niepołączone trwale z gruntem i przewidziane do rozbiórki lub przeniesienia w
inne miejsce (..), ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia
budowy (..). Zwolnienie to nie dotyczy obiektów, które mogą znacząco oddziaływać
na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.
W powyższych przypadkach, jak już wyżej wspominałem, pozwolenie na budowę nie
jest wymagane, natomiast zamiar rozpoczęcia budowy podlega zgłoszeniu właściwemu
organowi. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót
budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia oraz dołączyć stosowne dokumenty. Od
zgłoszenia właściwy organ może wnieść sprzeciw. Kwestia ta bliżej regulowana
jest w art. 30 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Jeśli natomiast garaż nie mieści się w w/w kategoriach (jego powierzchnia
przekracza 10 m2, nie jest budynkiem gospodarczym lub też jest postawiony na
stałe), to pozwolenie na budowę jest wymagane. Związanie bądź też nie związanie
z gruntem obiektu budowlanego ma znaczenie jedynie, jeśli chodzi o
zakwalifikowanie obiektu do zakresu pojęcia budynku lub budowli, nie ma
natomiast większego znaczenia, jeśli chodzi o obowiązek uzyskania pozwolenia na
budowę.
Proszę wejść na stronę pl.misc.budowanie. Sprawa była tam wielokrotnie omawiana
i wyjaśniana. Ponadto szczegółowych informacje z tego zakresu musi udzielić
Starostwo Powiatowe w Jeleniej Górze mieszczące się teraz na ul Podchorążych
Chciałbym również dodać że złozenie prośby o rozpatrzenie takiego wniosku do
Rady Miasta nic Panu/i nie da, gdyż Rada nie może wydać takiej uchwały
zezwalajacej np na postawienie garażu blaszanego ( przynajmniej z wiedzy którą
ja posiadam)to nie znaczy wcale że nie mogą Państo takiego podania
złożyć,wówczas otrzymają Państwo konkretną odpowiedź - byc może to ja się mylę.
Z poważaniem Rafał Mazur
Temat: parking pod blokiem!!?!
coś za długi link...tresć pisma:
Wyjaśnienia do przepisów
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.
1126 z późn. zm., j.t.)
PElp-021-07/2619/03 łk Warszawa, dnia 02.04.2003
Pani
Grażyna Krugły
p.o. Dyrektora
Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa
Urząd Miejski w Radomiu
ul. Kilińskiego 30
26-600 Radom
W odpowiedzi na Pani pismo z dnia 24. marca 2003 r. (znak: ORŚ.II-
0717/10/2003/PL) uprzejmie informuje:
Odnośnie uciążliwości miejsca stałego parkowania pojazdów ciężarowych (mała
baza transportowa) zlokalizowanego na terenach zabudowy jednorodzinnej, jeżeli
nie jest ono obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 7
lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn.
zm.), ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr
62, poz. 627 z późn. zm.) stwarza następujące możliwości działania organom
administracji publicznej:
W przypadku uznania na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że
prowadzona baza negatywnie oddziaływuje na środowisko, starosta (albo burmistrz
lub prezydent miasta na prawach powiatu) może nałożyć na prowadzącego bazę
obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko (art. 362 ust. 1 pkt 1
ustawy). Wszczęcie postępowania w tej sprawie następuje z urzędu (art. 375), po
stwierdzeniu, np. na podstawie ustaleń kontroli (patrz art. 379), istnienia
okoliczności uzasadniających jego wszczęcie. Okolicznością taką może być m.in.
stwierdzenie faktu występowania przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu w
środowisku w związku z eksploatacją bazy.
Pomocne przy ocenie uciążliwości powodowanej działalnością bazy może być
nałożenie obowiązku sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego (art.
237 w zw. z art. 241 ust. 1), w przypadku stwierdzenia np. w wyniku działań
kontrolnych wyłącznie możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko
obiektu.
Jeżeli natomiast w konkretnym przypadku baza transportowa stanowiłaby obiekt
budowlany, zastosowanie mogłyby do niej znaleźć przepisy dotyczące pozwoleń na
emisję z instalacji (patrz pojecie instalacji art. 3 pkt. 6 lit. c ustawy).
Wówczas, w przypadku stwierdzenia, iż związany z lokalizacją bazy transportowej
hałas powoduje przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku
starosta (albo burmistrz lub prezydent miasta na prawach powiatu) powinien
wezwać podmiot prowadzący bazę do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na
emitowanie hałasu do środowiska (art. 231 ust. 1 ustawy). Pozwolenie to powinno
określić dopuszczalne poziomy hałasu związane z prowadzeniem bazy (m.in.
parkowaniem pojazdów) na poziomie nie powodującym uciążliwości (patrz art. 186
pkt. 2 ustawy). Po wydaniu pozwolenia, w przypadku przekroczenia jego warunków,
wojewódzki inspektor ochrony środowiska uprawniony będzie do nakładania
administracyjnych kar pieniężnych (art. 298 ust. 1 pkt. 5 ustawy).
Przekroczenie warunków pozwolenia stanowi także wykroczenie zagrożone karą
grzywny (art. 351 ust. 1). Naruszenie warunków pozwolenia może być też podstawą
wstrzymania użytkowania instalacji przez wojewódzkiego inspektora ochrony
środowiska (art. 367 ust. 1 pkt 1).
Należy podkreślić, iż niezależnie od ustaleń w ramach podejmowanych przez
organy administracji działań, co do ewentualnego faktu przekraczania
dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku w związku z eksploatacją bazy,
właściciele sąsiednich nieruchomości mogą występować na drodze cywilnoprawnej
przeciwko podmiotowi prowadzącemu bazę z roszczeniami o zaniechanie określonych
działań o ile uznają, że prowadzenie tej bazy powoduje zakłócanie korzystania z
ich nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego
przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych (art. 222 § 2 w związku z
art. 144 Kodeksu cywilengo). Zagadnienia te nie pozostają jednak w
kompetencjach administracji publicznej.
ZASTĘPCA DYREKTORA
Departamentu Polityki Ekologicznej
Stanisław Kamiński
Temat: zmiana rozkładu pomieszczeń a zgoda wspólnoty
> Przebudowa taka wymaga zgłoszenia do
> UM, w formie jest to projekt budowlany, ale w odróznieniu od
Właśnie dowiedziałem się, że na to niepotrzebne jest pozwolenie na budowę.
Urzędnicy nie mogą dowolnie interpretować prawa.
II SA/Gl 524/07 - Wyrok WSA w Gliwicach
orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/FE292DDE1A
"W odróżnieniu od robót w ścianach nośnych, które ingerują w konstrukcję
obiektu, postawienie wewnątrz budynku ścianki działowej, wykucie w niej otworów,
przesunięcie jej bądź usunięcie nie może być zakwalifikowane jako przebudowa
obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane z 1994 r.
Zmieniając jedynie wewnętrzny wygląd pomieszczeń w żadnej mierze nie zmienia ono
bowiem rzeczywistych parametrów użytkowych lub technicznych całości budynku, nie
wpływa na jego kubaturę, powierzchnię zabudowy, wysokość, długość, szerokość,
liczbę kondygnacji."
Inny wyrok:
VII SA/Wa 1431/05 - Wyrok WSA w Warszawie
orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/A459C0414E
fragment:
"W pierwszej kolejności należy zważyć, iż art. 29 ust 2 pkt 1 Prawa budowlanego
( w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonywania remontu)
stanowił, że pozwolenia na budowę nie wymagało wykonanie robót budowlanych,
polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych, jeżeli nie obejmował
on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji gazowych.
Ustalenia organów wskazywały ,iż przedmiotowy remont nie dotyczył elementów
konstrukcyjnych budynku a polegał na zmianie układu poszczególnych pomieszczeń
przez zmianę ścianek działowych , wymianę warstw podłogowych oraz pracach
poprawiających estetykę lokalu. Zatem tego typu remont nie wymagał pozwolenia
budowlanego .
Natomiast zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu
organowi wymagało wykonywanie robót budowlanych wymienionych w art. 29 w ust. 2
pkt 1-7 i 10 . W kontekście tej regulacji należy mieć na względzie , że zakres
przedmiotowego remontu był taki , iż zamykał się w ramach jednego lokalu
mieszkalnego i nie dotyczył całości budynku .
Wykładnia celowościowa przepisu art. 29 ust 2 pkt 1 Prawa budowlanego i
zawartego w nim pojęcia "remont istniejących obiektów budowlanych " wskazuje ,że
obowiązek zgłoszenia remontu zaistnieje wówczas gdy jego zakres dotyczyć będzie
obiektu budowlanego jako całości.
Remont pojedynczego lokalu w budynku mieszkalnym wielolokalowym nie dotykający
części konstrukcyjnych budynku i nie mający żadnego wpływu na funkcjonowanie
budynku jako całości nie jest remontem obiektu budowlanego i nie wymagał w
ocenie Sądu zgłoszenia ."
Temat: Regionalna Izba Obrachunkowa - rok 2002-Piechowice
Może to jest jeden z powodów dla którcyh KSK nie będzie działać w Piechowicach?
Ciekawe ile wątków może mieć ta sprawa.
"W zakresie realizacji zadań inwestycyjnych
Realizując zadanie inwestycyjne pn. ”Odbudowa ul. Nadrzecznej w Piechowicach”,
inwestor nie zapewnił objęcia kierownictwa budowy i nadzoru nad robotami przez
osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Kierownik
budowy nie był uprawniony do kierowania robotami drogowymi i
elektroenergetycznymi, a inspektor nadzoru nie miał uprawnień w
specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń
elektrycznych i elektroenergetycznych
oraz dla robót związanych z budową konstrukcji oporowych (mury oporowe).
Stanowiło to naruszenie przepisów art. 42 ust. 1 i 4, w związku z art. 18 ust.
2 i art. 13 ust. 3 ustawy 1994 r. Prawo budowlane. Inwestor, będąc zobowiązany
mocą decyzji o pozwoleniu na budowę do zgłoszenia zakończenia
robót budowlanych, nie wypełnił tego obowiązku w terminie, naruszając przepis
art. 57 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Zgłoszenia dokonano dopiero w dniu
05.02.2003 r., przy obowiązującym terminie upływającym w ciągu 14 dni od daty
zakończenia zadania (14.09.2001 roku). Część majątku trwałego
po zrealizowanej inwestycji (linie kablowe nn, słupy oświetleniowe wirowane)
przekazano nieodpłatnie na rzecz ZE Jelenia Góra S.A., i bez uprzedniego ich
przyjęcia na stan majątku gminy, czym naruszono zasady gospodarowania środkami
publicznymi, określone w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach
publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014 ze zmianami), które nie dopuszczają
możliwości nieodpłatnego przekazania majątku samorządowego na rzecz podmiotów
gospodarczych.
Inwestycja pn. ”Budowa przyłączy kanalizacji sanitarnej w Piechowicach. Zad.
Va.”
realizowana była jako przedsięwzięcie pod różnymi tytułami, niezgodnymi z
uzyskanym pozwoleniem na budową. Nie uwzględniono przy tym postanowień przepisu
art. 33 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane i tytuł zadania nie odzwierciedlał
zamierzenia budowlanego, wynikającego z uzyskanego pozwolenia na budowę.
7
Przy wyborze wykonawcy na wykonanie zadania „Budowa przyłączy kanalizacji
sanitarnej w Piechowicach. Zad. Va.”, rozpatrzono ofertę ostateczną jednego z
oferentów, która nie odpowiadała wymogom specyfikacji istotnych warunków
zamówienia. Oferta ta nie określała się wg zmienionego po negocjacjach
kryterium. Wobec zatem przepisu art. 12a, w związku z art. 48 ustawy z dnia 10
czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz.U. Nr 119 z 1998 r., poz. 773 ze
zmianami) nie wypełniono obowiązku wynikającego z art. 27a pkt 1 tej ustawy.
Dokonując w tym postępowaniu zmiany kryterium oceny ofert, zamawiający naruszył
przepis art. 24 ust. 1 ustawy o zamówieniach publicznych, gdyż negocjacji z
zachowaniem konkurencji nie poprzedzono zaproszeniem do składania
ofert wstępnych zgodnie z art. 65 ust. 2 ustawy, a tylko w tym przypadku miałby
zastosowanie przepis art. 66 ust. 4 ustawy."
Temat: tamka 43 jednak do rozbiorki!! Ludzie ratunku!
decyzje i PODSTAWA PRAWNA...WYKAZ z komentarzem
prosze bardzo, podaje najpierw podstawy na ktore powoluja sie w decyzjach dot.
rozbiorki urzednicy panstwowi:
1) Robert Moscicki wydajacy w dniu 24.12.2003 pozwolenie na rozbiorke budynkju
mieszkalnego przy ulicy Tamka 43 w wwie powoluje sie na:
- art.28, art 33 ust 1, art 34 ust.4 i art 36 oraz82 ust 2 ust. z dnia
07.07.1994 prawo budowlane
- i art 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 KPA
- oraz art 92 ust 1 z dnia 5 czerwca 1998 o ssamorzadzie powiatowym w zwiazku z
art 1 ust 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 o ustroju m.st.wwy
Od tej decyzji odwolal sie wystepujacy w imieniu Wspolnoty mieszkancow
(zbyt malo mieszkan wykupionych, wiec zdani na jego dzialania i wiedze)
Kierownik ZDK z ulicy Galczynskiego. Przeoczyl tak on jak i jego radca prawny
brak podstawy prawnej o ktorej ponizej.
Odwolal sie od tej decyzji wnoszac o badania geotechniczne warunkow wodno-
gruntowych. Gdyby wowczas wskazal na pominiecie ustawy i inn ktory pozniej w
skardze na decyzje wojewody wniesiona w imieniu wspolnoty do Wojewodzkiego Sadu
Administracyjnego przy wnikliwszej analizie wykazano, moze nie byloby tej
ostatecznej ,wojewody, w administracyjnym toku instancji.
No ale moze jeszcze buldozery uda sie zatrzymac.
W tym miejscu uwaga. MOZE NALEZY UCZULIC URZEDNIKOW ZAWIADUJACYCH
TERENAMI ZABYTKOWYMI ( a do takich NALEZY CALA WPISANA DO REJESTRU TAMKA)
UWAGE NA PRZEPISY DOTYCZACE NASZEGO DZIEDZICTWA NARODOWEGO. inaczej przyjdzie
walec i wszystko wyrowna.
Wracajac do Decyzji rozbiorkowej Tamki 43
Wojewoda odniosl sie pozytywnie do wniosku o badania geotechniczne, lecz nie
dodal zadnych innych podstaw prawnych do swojej decyzji podtrzymujac decyzje
Del.Nacz.Arch.- podjetej w imieniu prezydenta miasta
Tak ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI JAK I DRUGIEJ POMINAL PRZEPISY USTAWY Z
2003 O OCHRONIE ZABYTKOW I OPIECE NAD ZABYTKAMI. zgodnie z art 36 ust 1 pkt 1
wskazanej ustawy, prowadzenie robot budowlanychprzy zabytku wymaga pozwolenia
wojewodzkiego konserwatora zabytkow. Punkt 2 w/w ustepu przewiduje, ze ZGODY
WOJ.KONSERWATORA ZAB. WYMAGA NAWET WYKONYWANIE ROBOT BUDOWLANYCH W OTOCZENIU
ZABYTKU.
Tymczasem organy obu instancji ograniczyly sie do wskazania, zedecyzja Gen.Kons
Zab. z dnia 25.11.1996 z rejestru zabytkow wykreslona zostala kamienica
polozona przy ulicy Tamka 43.
Tak organ pierwszej instancji jak i organ odwolawczy nie zwrocily uwagi, ze
decyzja Konserwatora m.st.wwy z lipca 1965 DO REJESTRU ZABYTKOW WPISANA ZOSTALA
TAMKA JAKO ZALOZENIE URBANISTYCZNE.
Przy takim stanie faktycznym ZASTOSOWANIE POWINNY MIEC WSKAZANE WYZEJ
PRZEPISY USTAWY O OCHRONIE ZABYTKOW I OPIECE NAD ZABYTKAMI.
Oznacza to, ze prowadzenie robot budowlanych na terenie zabytkuy wymaga
DWOCH RODZAJOW POZWOLEN:
pozwolenie wojewodzkiego konserwatora zabytkow POPRZEDZA wydanie
pozwolenia budowlanego na rozbiorke obiektu budowlanego. W przedmiotowej
sprawie wnioskodawca nie uzyskal pozwolenia wojeowdzkiego konserwatora
zabytkow, a zatem decyzja organu pierwszej instancji, jak tez decyzja organu
odwolawczego, WYDANA ZOSTALA BEZ UPRZEDNIEJ ZGODY
WYMAGANEJ PRZEPISAMI USTAWY O OCHRONIE ZABYTKOW.
Wymog ten byl rowniez zawarty w
ARTYKULE 27 USTAWY Z 1962ROKU O OCHRONIE DOBR KULTURY
i.... ART 39 1.2.3.4. OBOWIAZUJACEGO PRAWA BUDOWLANEGO, na
ktore powolywali
sie w/w urzednicy, skrzetnie pomijajac jednak ten wlasnie artykul.
Wniesiono wiec skarge do Wojewodzkiego Sadu adminsitracyjnego lecz trybem
obowiazujacym
poprzez Urzad Wojewodzy wnoszac jednoczesnie WNIOSEK O WSTRZYMANIE DECYZJI
ROZBIORKOWEJ z
dnia 21 05.2004 uzasadniajac jak wyzej, ZE WYDANE ZOSTALY OBYDWIE DECYZJE Z
naruszeniem
prawa TJ braku zgody woj. konserwatora zabytkow na prowadzenie robot
budowlanych.
Wg ostatnich informacji, wniosek o wstrzymanie decyzji zostal odrzucony przez
urzad
Wojewodzki, a skarga lezy juz w sadzie z pismeme wnioskujacym o jej oddalenie.
To by bylo na tyle.
Czy coz sie da jeszcze zrobic ?
Temat: Nabywanie nieruchomości pod budowę dróg publicznyc
A więc;
ustawa nie wnosi nic nowego.
USTAWA
z dnia 10 kwietnia 2003 r.
o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych
Art. 16. 1. Postępowanie wywłaszczeniowe wszczyna, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, i wydaje decyzje w jego toku wojewoda.
2. Decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości, poza elementami określonymi w przepisach odrębnych, określa termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia doręczenia decyzji właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości.
3. Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 17. 1. Po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, udziela w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe.
2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229, Nr 129, poz. 1439 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718), zwanej dalej "Prawem budowlanym".
3. Decyzja, o której mowa w ust. 1:
1) uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
2) zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;
3) uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.
4. W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości zabudowanej, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego.
5. Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 18. 1. Wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ustala się według jej stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi i według jej wartości rynkowej w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości.
2. Wartość nieruchomości określają rzeczoznawcy majątkowi, o których mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami.
3. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.
********************
jeśli chodzi o szczegółowe kwestie wyceny nieruchomości, to stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Temat: zmiany w budowie bez projektu
Art.57 pkt 7
====================================
Dz.U. 1994 Nr 89 poz. 414
USTAWA
z dnia 7 lipca 1994 r.
Prawo budowlane
Art. 57.
1. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o
udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:
1) oryginał dziennika budowy;
2) oświadczenie kierownika budowy:
a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i
warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami,
b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także
- w razie korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku
lub lokalu;
3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli
eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego
zagospodarowania;
4) protokoły badań i sprawdzeń;
5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;
6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy.
2. W razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu
lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót,
do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków
wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego, z naniesionymi
zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku
oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powinno być potwierdzone
przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został
ustanowiony.
3. Inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1,
oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w
art. 56.
4. Inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1–3, jeżeli, w
wyniku ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne
lub posiadają braki i nieścisłości.
5. (uchylony).
6. Wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie właściwego
organu do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa
w art. 59a.
7. W przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego
lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza
karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z
tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu.
8. Po zakończeniu postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy
obiektu budowlanego albo udzieleniu pozwolenia na użytkowanie, właściwy organ
zwraca bezzwłocznie inwestorowi dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt
1, 4 i 5.
Art. 58. (uchylony).
Art. 59.
1. Właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu
budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa
w art. 59a.
2. Właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego
określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od
wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych.
3. Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki,
określone
w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót
budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie
może określić termin wykonania tych robót.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instalacji i urządzeń służących ochronie
środowiska.
4a. Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót
budowlanych
prowadzonych, po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego,
na podstawie pozwolenia na użytkowanie.
5. Właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na
użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych
w ust. 1 i w art. 57 ust. 1–4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio.
6. Decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego właściwy organ
przesyła niezwłocznie organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu lub pozwolenie, o którym mowa w art. 23 i art. 23a
ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej.
7. Stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie
inwestor.
Temat: Stosowanie ustawy Pzp - pomocowe środki Unijne
I wariant
Jeżeli „Zamawiający” stara się o dotację, to rozumiemy że jeszcze
przed uzyskaniem środków był zobowiązany do stosowania upzp. W takim
przypadku uzyskanie dotacji nie wpływa na obowiązek stosowania upzp.
II wariant
„Zamawiający” przed uzyskaniem dotacji de facto nie
jest „Zamawiającym” w rozumieniu upzp. Czy stanie się nim po
otrzymaniu dotacji a konsekwencji będzie zobowiązany do stosowania
upzp? Odpowiedzi na 1)wyżej postawione pytanie należy szukać w art.
3 ust. 1 pkt 5 upzp. Przepis uzależnia obowiązek stosowania upzp od
łącznego zaistnienia następujących warunków:
a) ponad 50 % wartości udzielanego przez nie zamówienia jest
finansowane ze środków publicznych lub przez podmioty, o których
mowa w pkt 1-3a,
b) wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w
przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8,
c) przedmiotem zamówienia są roboty budowlane obejmujące wykonanie
czynności w zakresie inżynierii lądowej lub wodnej, budowy szpitali,
obiektów sportowych, rekreacyjnych lub wypoczynkowych, budynków
szkolnych, budynków szkół wyższych lub budynków wykorzystywanych
przez administrację publiczną lub usługi związane z takimi robotami
budowlanymi.
Zgodnie z przywołanym w pytaniu stanem faktycznym bezsprzeczne jest,
że co najmniej 50% wartości zamówienia jest finansowane ze środków
publicznych (warunek z punktu a) został spełniony). Ponadto z uwagi
na program z jakiego pochodzą środki zakładamy, że również spełniony
będzie warunek określony w pkt c). Tym samym do rozważenia pozostaje
ostatnia z przesłanek wyrażona w pkt b). Wartość szacunkową dla
robót budowlanych winno się określić na podstawie art. 33 upzp.
Zgodnie z tym przepisem wartość robót budowlanych ustala się na
podstawie kosztorysu inwestorskiego lub planowanych kosztów robót
budowlanych (ewent. łącznie z kosztami prac projektowych)
określonych w programie funkcjonalno-użytkowym. Ponadto przy
obliczaniu wartości uwzględnia się wartość dostaw związanych z
wykonywaniem robót. Tym samym wartością zamówienia będzie odrębnie
wartość robót dotycząca danego obiektu budowlanego objęta jednym
programem funkcjonalno-użytkowym. Powyższe jest pochodną definicji
robót budowlanych określonej w ustawie z 7 lipca 1994 r. - Prawo
budowlane, zgodnie z którą za robotę budowlaną uznaje budowę, a
także prace polegające na montażu, przebudowie, remoncie lub
rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 tejże ustawy). Dopiero w
przypadku, gdy tak rozumiana i oszacowana wartość zamówienia jest
równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 11 ust. 8 (tzn. dla robót budowlanych równowartość
kwoty 5 150 000 euro) będzie istniał obowiązek zastosowania
przepisów upzp. W związku z tym, wspomniane w pytaniu odrębne
zadania (w rozumieniu art. 33 upzp), oszacowane na ok. 4 mln euro,
nie będą wymagały zastosowania upzp do wybory wykonawcy robót.
Pozdrawiamy
Zespół Ekspertów
Kancelarii Zamówień Publicznych Sp. z o.o.
Temat: dodatek do wątku 2518 "orzecznictwo...."
2002.10.11 wyrok NSA SA/Bk 788/02 ONSA 2003/4/141
w Białymstoku
Jeżeli właściciel jednej nieruchomości zachowuje prawem przewidziane odległości
usytuowania obiektu budowlanego w stosunku do granicy, a właściciel
nieruchomości sąsiedniej ma także możliwość zachowania takich odległości przy
lokalizacji obiektu budowlanego na swojej działce, to zasada równego
traktowania stron przemawia przeciwko akceptacji sytuowania obiektu przy
granicy, zwłaszcza gdy zostanie wykazane, iż będzie to miało negatywny wpływ na
wykonywanie prawa własności przez właściciela nieruchomości sąsiedniej, który
zachował odległość od granicy (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -
Prawo budowlane - Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.).
2001.07.25 wyrok SN I CKN 501/99 OSP 2002/1/5
glosa krytyczna: Skoczylas J.J. OSP 2002/1/5
Osoba trzecia może żądać w pozwie przeciwko posiadaczowi rachunku bankowego
ustalenia jej własności środków pieniężnych na tym rachunku (art. 189 k.p.c. w
związku z art. 140 k.c.).
1998.03.19 wyrok NSA IV SA 1462/96 LEX nr 45739
w Warszawie
W myśl art. 140 Kc korzystanie przez właściciela z rzeczy (nieruchomości)
zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem jego prawa jest możliwe w
granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego. Do takich
ustaw w szczególności należy ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym, w świetle
której działalność wpływająca na sposób zagospodarowania przestrzennego oraz
wykorzystania gruntów może być podjęta tylko wówczas, gdy jest zgodna z
ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
2002.06.20 wyrok SN I CKN 745/00 OSNC 2003/12/163
Obowiązek członka spółdzielni mieszkaniowej udostępnienia spółdzielni
zajmowanego lokalu określają przepisy prawa lub postanowienia statutu,
wyznaczające granice korzystania przez spółdzielnię z przysługującego jej prawa
własności (art. 140 k.c.).
2002.04.17 postanow. SN IV CKN 975/00 LEX nr 57201
1. Przymus pozostawania w stosunku współwłasności nieruchomości wspólnej (art.
3 ust. 2 ustawy o własności lokali) wraz z konsekwencjami co do obowiązku
współdziałania w zarządzie sprawia, że rezultat prawny tego sposobu zniesienia
współwłasności sytuuje się między podziałem zupełnym a pozostawaniem we
współwłasności. Dlatego przy rozstrzyganiu o tym sposobie zniesienia
współwłasności, zwłaszcza nieruchomości małych, większą wagę należy
przywiązywać do stosunków osobistych między współwłaścicielami.
2. Negatywne prognozy co do woli i umiejętności współdziałania byłych
współwłaścicieli w wyjątkowych wypadkach pozwalają uznać, że jest to stan
odpowiadający hipotezie art. 212 § 2 k.c., nakazujący poszukiwać rozwiązania w
zgodzie z dyspozycją tego przepisu.
2002.03.14 postanow. SN IV CKN 896/00 OSNC 2003/6/81
Wadliwe określenie wielkości udziałów przypadających właścicielom lokali we
wspólnej nieruchomości, dokonane w czynnościach prawnych wyodrębnienia i
sprzedaży lokali, powoduje nieważność tylko postanowień dotkniętych wadą.
Temat: plac konstyytucji 3 maja
Rośnie las na byłym dworcu
Czwartek, 22 stycznia 2004r.
Prawie 10 lat temu na pl. Konstytucji 3 Maja przestały zatrzymywać się
autobusy. Wykopano wielki dół, a potem wstrzymano inwestycję. - Obserwuję teren
budowy na dawnym dworcu PKS od początku. Nic tam się nie dzieje od lat -
powiedział nam mieszkaniec ul. Dąbrowskiego. - Jest to miejsce spotkań
podejrzanych osobników, a za płotem rosną coraz większe drzewa. Niedługo
doczekamy się lasu w samym centrum miasta.
Ostatni autobus z dworca PKS przy pl. Konstytucji 3 Maja odjechał 16 maja 1994
r. Po kilku latach teren ten Skarb Państwa sprzedał prywatnym osobom powiązanym
z korporacją budowlaną Janusza Polewczyka. Działka ma powierzchnię 4800 m. Nowy
właściciel zaplanował wybudowanie tam m.in. hotelu na 220 miejsc. Ponadto
parter miał być przeznaczony na sklepy. W projekcie na pierwszym piętrze
przewidziano część gastronomiczną. Pozostałe kondygnacje, od trzeciego do
piątego piętra niższej części budynku, miały zająć pomieszczenia biurowe.
Przewidziano także dwukondygnacyjny garaż w podziemiach na 200 samochodów.
Kłopoty zaczęły się już przy wkopaniu pierwszej łopaty.
Cmentarz przed dworcem
Kiedyś bowiem część obecnego pl. Konstytucji 3 Maja zajmował cmentarz żydowski.
Co prawda jeszcze przed II wojną światową miasto odkupiło parcelę od gminy
żydowskiej, a cmentarz został przeniesiony. Jednak we Wrocławiu rozpoczęła się
dyskusja, czy w takim miejscu należy budować cokolwiek. Nie wiadomo, czy z tej
przyczyny, ale po wykonaniu nielicznych robót ziemnych właściciel gruntu około
2001 r. sprzedał go warszawskiej spółce Zapol.
Już w ubiegłym roku przedstawiciele tej firmy nie palili się do budowy. Powód?
Wrocław nie otrzymał organizacji EXPO w 2010 r. i w stolicy Dolnego Śląska nie
potrzeba więcej hoteli. Także wtedy właściciele tej firmy nie wykluczali zmiany
projektu. Wspominali wówczas także o możliwości pozbycia się działki.
- Zapol ma jakieś problemy i pewnie już sprzedał tę działkę - usłyszeliśmy
ostatnio od jednego z wrocławskich przedsiębiorców.
Bezradne prawo
W warszawskiej siedzibie firmy nikt nie odbiera telefonów i trudno te
informacje potwierdzić.
- W naszych księgach jako właściciel terenu figuruje spółka Zapol - powiedział
nam Marcin Garcarz, rzecznik prezydenta Wrocławia. - Niestety nie mamy żadnych
możliwości, by przyspieszyć inwestycję na terenie dawnego dworca PKS. To jest
własność prywatna.
Podobne informacje usłyszeliśmy w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego.
- Prawo budowlane nie przewiduje, by kogokolwiek zmusić do rozpoczęcia
inwestycji na jego terenie - uważa Jerzy Chmiel z inspektoratu. Wrocławianom
więc pozostało cierpliwie czekać aż ruszy budowa na terenie dawnego dworca PKS.
Nieco więcej może się wyjaśnić już latem tego roku. Właścicielowi terenu wtedy
bowiem wygasa pozwolenie budowlane i aby cokolwiek zrobić, będzie musiał starać
się o nowe. Aby je uzyskać musi przedstawić plany określające, co zamierza
postawić przy pl. Konstytucji 3 Maja.
Szukamy starych płotów
We Wrocławiu jest wiele wstrzymanych inwestycji. Nie tylko przy pl. Konstytucji
3 Maja od wielu lat stoi płot, za którym nic się nie dzieje. Czekamy na sygnały
od Państwa. Prosimy o wskazanie miejsc w naszym mieście, gdzie od dawna też nic
się nie buduje, choć obiecywano wiele. Na sygnały o takich inwestycjach czekam
pod tel. 37 48 180.
Arkadiusz Franas - Gazeta Wrocławska
Temat: Osiedle Sikorskiego w Tychach - KOMBUD
Certyfikat Energetyczny
Witam! Czy ktoś pytał w Kombudzie o Certyfikat Energetyczny?? Z tego co się
orientuję to Kombud wypiera się, że nie ma obowiązku sporządzać Certyfikatu, bo
budowa zakończyła się w 2008 roku, co prawdą nie jest bo budowa nadal się nie
zakonczyła, a poza tym pozwolenie na użytkowanie dostali w lutym 2009. Od
początku 2009 obowiązuje nowelizacja ustawy mówiąca o tym, iż właściciel lub
zarządca obiektów budowlanych ma obowiązek sporządzić świadectwo energetyczne.
Na dole fragment artykułu dotyczący ustawy.
"Z dniem 01 stycznia 2009 r. zaczęła obowiązywać nowelizacja ustawy z dnia 07
lipca 1994 r. Prawo budowlane, dotycząca świadectw charakterystyki energetycznej
budynków. Wraz z wejściem w życie tych zmian pojawiły się pytania dotyczące w
szczególności tego, czy istnieje prawny obowiązek posiadania tych świadectw, na
kim on spoczywa, czy przewidziano sankcje za jego niedochowanie, kto może
wydawać świadectwa energetyczne, na jakich zasadach i jaka jest odpowiedzialność
prawna za wydanie wadliwego świadectwa?
Ustawodawca obowiązkiem posiadania świadectwa charakterystyki energetycznej
objął przede wszystkim właścicieli lub zarządców obiektów budowlanych, w
przypadku oddawania ich do użytkowania oraz podlegających zbyciu lub wynajmowi
Pewne obowiązki w zakresie posiadania świadectw ustawodawca nałożył także na
inwestorów, obligując ich do dołączania tych dokumentów do zawiadomienia o
zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na
użytkowanie. Jednakże inwestor oddając do użytkowania obiekt budowlany,
zobowiązany jest przekazać to świadectwo właścicielowi lub zarządcy obiektu.
Oddzielną kwestią pozostaje, jak uzyskać przedmiotowe świadectwo. Zaznaczyć
trzeba, że jego sporządzenie, w przypadku budynku z lokalami mieszkalnymi lub
częściami budynku stanowiącymi samodzielną całość techniczno-użytkową, obejmuje
lokale mieszkalne lub części budynku.
W przypadku budynków ze wspólną instalacją grzewczą, świadectwo charakterystyki
energetycznej sporządza się wyłącznie dla budynku, a w innych przypadkach także
dla lokalu mieszkalnego najbardziej reprezentatywnego dla danego budynku.
Świadectwo charakterystyki energetycznej zawierające nieprawdziwe informacje o
wielkości energii stanowi wadę fizyczną rzeczy. Jej stwierdzenie uprawnia
kupującego, w ramach rękojmi, do odstąpienia od umowy albo żądania obniżenia
ceny. Ponadto uprawnia do żądania naprawienia szkody poniesionej wskutek
istnienia wady, chyba że szkoda jest następstwem okoliczności, za które
sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności. W ostatnim wypadku kupujący może żądać
tylko naprawienia szkody, którą poniósł przez to, że zawarł umowę, nie wiedząc o
istnieniu wady; w szczególności może żądać zwrotu kosztów zawarcia umowy,
kosztów ubezpieczenia rzeczy oraz zwrotu dokonanych nakładów w takim zakresie, w
jakim nie odniósł korzyści z tych nakładów. Uprawnienia z tytułu rękojmi za wady
fizyczne budynku wygasają po upływie lat trzech, licząc od dnia, kiedy rzecz
została kupującemu wydana.
Przewidziana nowa regulacja, dotycząca świadectw charakterystyki energetycznej
budynków, ma w swym założeniu premiować domy przyjazne dla środowiska,
minimalizować zużycie energii, a także emisji dwutlenku węgla. Czy ustawa te
cele zrealizuje? To czas pokaże. Wskazana funkcja tych przepisów z całą
pewnością zasługuje na aprobatę. Pozostaje tylko mieć nadzieje, iż w
rzeczywistości zmieni ona świadomość ludzi, a nie pozostanie jedynie zbędnym,
nadmiernym i kosztownym formalizmem. "
www.certyfikat-energetyczny.pl/index.php/news/6/30
Może trzeba szturmem napierać na Kombud, aż w końcu się tym zajmą??
Temat: parkowanie - jaka odległość od budynku???
Bardzo fajny akt prawny, tylko kto to wszystko zrozumie i wyegzekwuje?
Oczywiście z mieszkańców budynku. PZDR
Dz.U.02.75.690
2002-12-16 zm. Dz.U.03.33.270 §1
2004-05-27 zm. Dz.U.04.109.1156 §1
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA INFRASTRUKTURY
z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
usytuowanie.
(Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.)
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo
budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz.
1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1190, Nr 115,
poz. 1229, Nr 129, poz. 1439 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz.
676) zarządza się, co następuje:
Rozdział 3
Miejsca postojowe dla samochodów osobowych
§ 18. 1. Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej
przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników
stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla
samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne.
2. Liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań
ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z
uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby
niepełnosprawne.
§ 19. (12) 1. Odległość wydzielonych miejsc postojowych, w tym również
zadaszonych, lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od
okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym,
budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem hotelu, budynku opieki zdrowotnej,
oświaty i wychowania, a także od placu zabaw i boiska dla dzieci i młodzieży,
nie może być mniejsza niż:
1) 7 m - w przypadku 4 stanowisk włącznie,
2) 10 m - w przypadku 5 do 60 stanowisk włącznie,
3) 20 m - w przypadku większej liczby stanowisk, z uwzględnieniem
§ 276 ust. 1.
2. Odległość wydzielonych miejsc postojowych lub otwartego garażu
wielopoziomowego dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie
może być mniejsza niż:
1) 3 m - w przypadku 4 stanowisk włącznie,
2) 6 m - w przypadku 5-60 stanowisk włącznie,
3) 16 m - w przypadku większej liczby stanowisk.
3. Odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się do sytuowania wjazdów
do zamkniętego garażu w stosunku do okien budynku opieki zdrowotnej, oświaty i
wychowania, a także placów zabaw i boisk dla dzieci i młodzieży.
4. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane przy
sytuowaniu miejsc postojowych między liniami rozgraniczającymi ulicę.
§ 20. Miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają wyłącznie osoby
niepełnosprawne, mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 5 m od
okien budynku mieszkalnego wielorodzinnego i zamieszkania zbiorowego oraz
zbliżone bez żadnych ograniczeń do innych budynków. Miejsca te wymagają
odpowiedniego oznakowania.
§ 21. 1. Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych powinny mieć co najmniej
szerokość 2,3 m i długość 5 m, przy czym dla samochodów użytkowanych przez
osoby niepełnosprawne szerokość stanowiska powinna wynosić co najmniej 3,6 m i
długość 5 m, a w przypadku usytuowania wzdłuż jezdni - długość co najmniej 6 m
i szerokość co najmniej 3,6 m, z możliwością jej ograniczenia do 2,3 m w
przypadku zapewnienia możliwości korzystania z przylegającego dojścia lub ciągu
pieszo-jezdnego.
2. Stanowiska postojowe i dojazdy manewrowe dla samochodów osobowych powinny
mieć nawierzchnię utwardzoną lub co najmniej gruntową stabilizowaną, ze
spadkiem zapewniającym spływ wody.
3. Stanowiska przeznaczone do mycia i niezawodowego przeglądu samochodów w
zgrupowaniach miejsc postojowych powinny mieć doprowadzenie wody oraz twardą
nawierzchnię ze spadkami zapewniającymi spływ wody do wpustów kanalizacyjnych z
osadnikami błota i łapaczami oleju.
Temat: Dziś otwarcie centrum Plaza
Plaza nieprzystosowana dla niepełnosprawnych !!!!!
Dopiero dziś byłem w Plazie, bo wczoraj byłem na konferencji w sprawie barier
architektonicznych. To co zobaczyłem to jedno wielkie dno. Dziś lub jutro piszę
do gazet bo sie wkur... mamy XXI wiek i prawo budowlane z 1994 roku które mówi
że obiekty publiczne muszą być dostosowane a nikt go nieprzestrzega. Porobiłem
dziś fotki. To jest skandal.
1. Dojeżdżam PST i mam ruchome schody tylko w jedną stronę i to obok
normalnych. Poprostu bezsens. Nie mogę jechać bo jestem na wózku. Powinny być
ruchome chodniki jak są w King Crosie a nie schody. A najlepiej gdyby była
winda. Bo dlaczego niepełnosprawny czy matka z dzieckiem ma obchodzić 100m
podjazdem w koło a zdrowi jeździć schodami? Ale pojechałem podjazdem.
2. Skandal numer dwa. Podjazd dla niepełnosprawnych kończy się
KRAWĘŻNIKIEM!!!!! Poprostu wylali sobie betonik na wierzch tej kładki normalnie
skandal jak nic.
3. Wchodzę do plazy i zaskakuje mnie jedno, płytki na podłodze są tak śliskie,
że człowiek o kulach ma zerowe szanse na chodzenie po niej. Zero chodniczków
czy wytyczonych z terakoty antypoślizgowej szlaków komunikacyjnych.
4. Windy tak wąskie że jak ktoś będzie miał większy wózek (np. z podnóżkiem na
wprost bo złamał nogę i ma w gipsie) to na bank przeszkloną nie wiedzie. Będzie
musiał iść do parkingu ale tam na piętrze są drzwi które są zamkniete.
5. Idę do kina IMAX pytam o miejsca dla niepełnosprawnych Pan bileter mówi mi
że w kinie 3D NIE MA PRZEWIDZIANYCH MIEJSC DLA NIEPEŁNOSPRAWNYCH !!!!!!!!
Pytam czy nie da się wjechać na górę sali. Mówi mi że możliwe ale nikt nie
próbował bo tam nie ma miejsc dla niepełnosprawnych (Spytałem o to bo wczoraj
na konferencji rozmawiałem z innym niepełnosprawnym który był w IMAXie w
Berlinie i mówił że go wpuszczono bez problemu na górę i sami o to zadbali)
Pytam więc o dodatkowe sale kinowe (te normalne) odpowiedź "Są miejsca tylko w
pierwszych rzędach" Pytam dalej "A jak daleko jest ekran od pierwszych rzędów"
odpowiedź 2,5 metra. Mówię że to mniej niż w kinepolis gdzie jest 10m a słyszę
w odpowiedzi że ekrany są mniejsze. (Szczegół że w kinepolis też się nie daje
czytać napisów z pierwszych rzędów więc co będzie tutaj?)
PODSUMOWANIE
Wczoraj na Politechnice Poznańskiej odbywała się konferencja "Niepełnosprawni w
przestrzeni miejskiej" Na której prezydent Grobelny miał wystąpić. Wysłał Panią
z wydziału zdrowia bo przecież on w tym czasie przecinał wstęgę tego bubla
architektonicznego. Przykro ale nie zagłosuję na Grobelnego i powiedzcie z
jakiej on partii bo na nią też nie. Cóż niech partie porobią pożądki i wywalą
takich cymbałów. Nie boję się użyć mocnych słów. Miszkam w bloku w którym jest
spora ilość niepełnosprawnych (Mieszkania dostali za kadencji Kaczmarka bo ten
nic w tej kwestii nie zrobił) A z terenów piątkowa też znam sporo osób.
Niestety mimo że plazę mam pod "nosem" bo mieszkam przy przystanku Serbska i
dziś z parkingu plazy zrobiłem nawet fotkę mego bloku to będę musiał do kina
jeździć na drugi koniec poznania do kinepolis.
Dziś lub jutro wyślę majla z "artykułem" i zdjęciami do Gazety Wyborczej
Poznańskiej i Głosu. Tak być nie może!!!!
Temat: Zakup domu z samowolą budowlana?
Gość portalu: Marek napisał(a):
> Chyba po 30
To nie ma nic wspólnego z jakimkolwiek "przedawnieniem" tylko z:
- stanem prawnym w momencie dokonywania samowoli oraz w momencie jej ujawnienia
(a stan prawny się zmienia)
- stanem dokumentów będących w posiadaniu właściciela oraz będących w posiadaniu
urzędu (sęk w tym, że urzędy (obecnie starostwa powiatowe) posiadają dokumenty
przekazywane im wcześniej przez urzędy gmin (bo wcześniej urzędy gmin zajmowały
się pozwoleniami), a te posiadały dokumenty przekazywane im na początku lat
90-tych przez urzędy dzielnicowe (w miastach). Przy każdym takim przekazywaniu
trochę dokumentów ulegało zagubieniu. Ponadto urzędy też nie mają obowiązku
trzymania dokumentów do końca świata, w związku z tym po wielu latach pewne
oświadczenia przyjmują obecnie na wiarę: np. na dokument z ewidencji gruntów czy
z księgi wieczystej. Czasami na oświadczenia budowlańca, który - na podstawie
dokumentów i na podstawie np. odkrywek stwierdza, w jakich latach powstał
budynek. Mogą do tego dojść np. zeznania zamieszkałych dłużej sąsiadów.
Z Ustawy Prawo Budowlane z dnia 07. 07. 1994 roku (w wersji nadal obecnej - po
wielu nowelizacjach):
"Art. 103.
1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych
decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została
zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed
tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów
stosuje się przepisy dotychczasowe."
"Art. 48.
1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę
obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez
wymaganego pozwolenia na budowę.
(...)"
Zgodnie z Prawem Budowlanym z 24 października 1974 roku samowolna przeróbka
("zmiana układu obciążeń") mogła być powodem do przejęcia nieruchomości przez
Skarb Państwa o ile istniałyby do tego ważne powody, np. nieruchomość znajdowała
by się na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę lub mogłaby stanowić
niebezpieczeństwo dla życia ludzkiego lub istniałyby inne ważne po temu powody.
Jeśli nieruchomość znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę (i
zabudowanym od lat), przeróbka została dokonana zgodnie ze sztuką budowlaną i
nie zagraża niczyjemu życiu ani zdrowiu (co potwierdzi uprawniony inżynier
budownictwa lądowego) i została wykonana przed 1994 rokiem a po 1974 roku (co
potwierdzi uprawniony inżynier budownictwa lądowego) to chciałbym zobaczyć
odważnego starostę powiatowego który - powołując się na "inne ważne powody"
przejmie nieruchomość na własność Skarbu Państwa ;).
Zalegalizują i tyle.
Natomiast jeśli nieruchomość została rozbudowana bez pozwolenia przed 24
października 1974 roku a po 31 stycznia 1961 roku to obowiązywały dla niej
przepisy Prawa Budowlanego z 1961 roku: a wedle niego nie byłoby przejęcia
przez Skarb Państwa tylko nakaz rozbiórki o ile jednak nieruchomość znajdowałaby
się na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę lub nadbudowa byłaby groźna dla
ludzi i mienia lub mogłaby powodować pogorszenia stanu zdrowia w jej otoczeniu.
Więc jeśli nie powoduje to też zalegalizują.
Temat: klopoty inwaliduf na AKADEMII SZTUK PIEKNYCH
cytujac nowe prawo budowlane
Podstawowym przepisem jest artykuł 5.1 prawa budowlanego
(Dz. U. z 1994 r., Nr 89, poz. 414 z późn. zm.), który
stanowi: "Obiekt budowlany należy projektować, budować,
użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym
techniczno - budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami
oraz zasadami wiedzy technicznej w sposób zapewniający
(...) m. in. niezbędne warunki do korzystania z obiektów
użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa
wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w
szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich".
Szczegółowe przepisy regulujące dostosowanie budynków do
potrzeb osób niepełnosprawnych znajdują się w
Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i
Budownictwa z dn. 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
usytuowanie (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 140 z późn.
zm.).Rozporządzenie to określa zasady, które mają m. in.
zapewniać odpowiednie warunki użytkowe, w tym
uwzględnienia potrzeby osób niepełnosprawnych.
Oto najważniejsze z tych przepisów, które określają
obowiązek zapewnienia:
- § 16 i 17 konieczność doprowadzenia utwardzonego
dojścia do budynku, o odpowiednim nachyleniu dla osób
niepełnosprawnych,
- § 18, 20 i 21 iż należy zapewnić miejsca postojowe dla
samochodów osób niepełnosprawnych o odpowiednich
wymiarach (mogą one się znajdować nawet w odległości 5 m
od okien budynku mieszkalnego),
- § 22 ułatwianie dostępu osób niepełnosprawnych do
śmietników,
- § 43 zakaz montażu progów w furtkach i bramach,
- § 54 budynki powyżej 4 pięter a także dwukondygnacyjny
i wyższy budynek zakładu opieki zdrowotnej, opieki
społecznej oraz inne budynki, stosownie do przeznaczenia,
należy wyposażyć w urządzenia dźwigowe.
Jeżeli w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej
windy już się znajdują należy zapewnić dostęp do nich i
dojazd na wszystkie piętra osobom niepełnosprawnym.
- § 55 Jeżeli budynek mieszkalny wielorodzinny nie
posiada wind, należy zapewnić możliwość wykonania
pochylni i zainstalowania urządzeń, które umożliwią
dostęp niepełnosprawnym do mieszkań na parterze.
A w nowo wznoszonym budynku zamieszkania zbiorowego i
użyteczności publicznej nie wyposażonym w windy należy
zapewnić niepełnosprawnym dostęp na kondygnacje użytkowe.
- § 61 i 62 przystosowanie drzwi wejściowych i ich
wymiany (minimalna szerokość to 0,9 m, maksymalna
wysokość progu to 20 mm)
- § 74 w budynku użyteczności publicznej podłogi o
zróżnicowanym poziomie należy przystosować do ruchu osób
niepełnosprawnych.
- § 81, 83, 86, 87 warunki jakie powinny spełniać
pomieszczenia higieniczno - sanitarne dla osób
niepełnosprawnych.
Najwięcej błędów popełnia się podczas budowy pochylni
(zbyt duży stopień nachylenia np. na schodach czyni ją
bezużyteczną i niebezpieczną), przystosowania toalet (tu
z kolei stosuje się drogie i udziwnione rozwiązania np.
sedesy na postumencie lub zbyt dużą ilość uchwytów
uniemożliwiającą swobodny dostęp do toalety, gdy całe
przystosowanie polegać powinno na zapewnieniu
odpowiedniej ilości miejsca, tak aby osoba na wózku mogła
wjechać do środka i zamknąć za sobą drzwi).
W prawie budowlanym określone zostały zasady, jakimi
muszą kierować się architekci, budowniczowie oraz
instytucje odpowiedzialne za utrzymanie budynku tak, aby
obiekty były przyjazne dla osób niepełnosprawnych. O tych
zasadach powinni pamiętać także inwestorzy - od ich
przestrzegania zależy uzyskanie pozwolenia na budowę.
O tym, czy budowa jest prowadzona zgodnie z przepisami,
decyduje powiatowy i wojewódzki inspektor nadzoru
budowlanego. Niestety, nadal wiele budów jest
prowadzonych niezgodnie z obowiązującym prawem.
Do najczęstszych barier architektonicznych należą m. in.:
- schody przed wejściami do budynków i prowadzące na
parter bez poręczy, brak pochylni,
- za wąskie drzwi wejściowe do budynków, mieszkań,
- przyciski do dzwonków umieszczone zbyt wysoko i bez
sygnalizacji świetlnej,
- małe windy ze zbyt wąskimi, otwieranymi do wewnątrz
drzwiami,
- zbyt wysoko umieszczone okna i parapety,
- za małe balkony (często ze stopniem),
- zbyt wąskie progi,
- za małe łazienki.
Temat: list do prof. dr inż. arch. Zbigniewa Bacia
nowe prawo budowlane
Podstawowym przepisem jest artykuł 5.1 prawa budowlanego
(Dz. U. z 1994 r., Nr 89, poz. 414 z późn. zm.), który
stanowi: "Obiekt budowlany należy projektować, budować,
użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym
techniczno - budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami
oraz zasadami wiedzy technicznej w sposób zapewniający
(...) m. in. niezbędne warunki do korzystania z obiektów
użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa
wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w
szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich".
Szczegółowe przepisy regulujące dostosowanie budynków do
potrzeb osób niepełnosprawnych znajdują się w
Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i
Budownictwa z dn. 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
usytuowanie (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 140 z późn.
zm.).Rozporządzenie to określa zasady, które mają m. in.
zapewniać odpowiednie warunki użytkowe, w tym
uwzględnienia potrzeby osób niepełnosprawnych.
Oto najważniejsze z tych przepisów, które określają
obowiązek zapewnienia:
- § 16 i 17 konieczność doprowadzenia utwardzonego
dojścia do budynku, o odpowiednim nachyleniu dla osób
niepełnosprawnych,
- § 18, 20 i 21 iż należy zapewnić miejsca postojowe dla
samochodów osób niepełnosprawnych o odpowiednich
wymiarach (mogą one się znajdować nawet w odległości 5 m
od okien budynku mieszkalnego),
- § 22 ułatwianie dostępu osób niepełnosprawnych do
śmietników,
- § 43 zakaz montażu progów w furtkach i bramach,
- § 54 budynki powyżej 4 pięter a także dwukondygnacyjny
i wyższy budynek zakładu opieki zdrowotnej, opieki
społecznej oraz inne budynki, stosownie do przeznaczenia,
należy wyposażyć w urządzenia dźwigowe.
Jeżeli w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej
windy już się znajdują należy zapewnić dostęp do nich i
dojazd na wszystkie piętra osobom niepełnosprawnym.
- § 55 Jeżeli budynek mieszkalny wielorodzinny nie
posiada wind, należy zapewnić możliwość wykonania
pochylni i zainstalowania urządzeń, które umożliwią
dostęp niepełnosprawnym do mieszkań na parterze.
A w nowo wznoszonym budynku zamieszkania zbiorowego i
użyteczności publicznej nie wyposażonym w windy należy
zapewnić niepełnosprawnym dostęp na kondygnacje użytkowe.
- § 61 i 62 przystosowanie drzwi wejściowych i ich
wymiany (minimalna szerokość to 0,9 m, maksymalna
wysokość progu to 20 mm)
- § 74 w budynku użyteczności publicznej podłogi o
zróżnicowanym poziomie należy przystosować do ruchu osób
niepełnosprawnych.
- § 81, 83, 86, 87 warunki jakie powinny spełniać
pomieszczenia higieniczno - sanitarne dla osób
niepełnosprawnych.
Najwięcej błędów popełnia się podczas budowy pochylni
(zbyt duży stopień nachylenia np. na schodach czyni ją
bezużyteczną i niebezpieczną), przystosowania toalet (tu
z kolei stosuje się drogie i udziwnione rozwiązania np.
sedesy na postumencie lub zbyt dużą ilość uchwytów
uniemożliwiającą swobodny dostęp do toalety, gdy całe
przystosowanie polegać powinno na zapewnieniu
odpowiedniej ilości miejsca, tak aby osoba na wózku mogła
wjechać do środka i zamknąć za sobą drzwi).
W prawie budowlanym określone zostały zasady, jakimi
muszą kierować się architekci, budowniczowie oraz
instytucje odpowiedzialne za utrzymanie budynku tak, aby
obiekty były przyjazne dla osób niepełnosprawnych. O tych
zasadach powinni pamiętać także inwestorzy - od ich
przestrzegania zależy uzyskanie pozwolenia na budowę.
O tym, czy budowa jest prowadzona zgodnie z przepisami,
decyduje powiatowy i wojewódzki inspektor nadzoru
budowlanego. Niestety, nadal wiele budów jest
prowadzonych niezgodnie z obowiązującym prawem.
Do najczęstszych barier architektonicznych należą m. in.:
- schody przed wejściami do budynków i prowadzące na
parter bez poręczy, brak pochylni,
- za wąskie drzwi wejściowe do budynków, mieszkań,
- przyciski do dzwonków umieszczone zbyt wysoko i bez
sygnalizacji świetlnej,
- małe windy ze zbyt wąskimi, otwieranymi do wewnątrz
drzwiami,
- zbyt wysoko umieszczone okna i parapety,
- za małe balkony (często ze stopniem),
- zbyt wąskie progi,
- za małe łazienki.
Temat: czy balkon jest czescia wspolna?
Wspólnota Mieszkaniowa działa na podstawie Ustawy o własności lokali z dnia 24
czerwca 1994 roku [Dz. U. Nr 85 poz. 338 z późniejszymi zmianami] i określa
prawa i obowiązki ciążące na Właścicielu. Te prawa reguluje także Kodeks
Cywilny, Prawo Budowlane i inne akty prawne. W art. 3 ust. 2 UWL jest określone
znaczenie nieruchomości wspólnej, jednakże w codziennej praktyce owo
sformułowanie nie jest wystarczające. Konieczne jest zatem w miarę precyzyjne
określenie granic nieruchomości wspólnej. Przy określeniu przynależności
poszczególnych elementów budynku, instalacji i wyposażenia do nieruchomości
wspólnej należy uwzględnić następujące aspekty:
- położenie poszczególnych elementów
- pełnioną przez nie funkcję
- ich techniczne i funkcjonalne, a także estetyczne powiązanie z innymi elementami
- możliwość ich obsługi, konserwacji i remontu przez indywidualnego Właściciela
W tym wypadku należy przyjąć, że do nieruchomości wspólnej, poza gruntem,
powinny być zaliczone między innymi balkony, loggie, tarasy i balustrady mimo,
iż zwykle przeznaczone są do indywidualnego użytku, stanowią nieodłączny element
elewacji zewnętrznej. Ich remont powinien być przeprowadzony jednocześnie
i w sposób jednolity. Należy jeszcze zwrócić uwagę na fakt, iż indywidualny
użytkownik lokalu nie ma możliwości kontroli stanu technicznego ‘swojego’
balkony, w szczególności jego dolnej powierzchni
i nie ma możliwości jego remontu bez zgody innego Właściciela. Ponadto koszt
remontu poszczególnych balkonów jest zróżnicowany [zależny od kondygnacji], a
remont indywidualny nieekonomiczny.
Pragniemy jeszcze zaznaczyć, iż zgodnie z Ustawą Prawo Budowlane [Dz. U. Nr 89,
poz. 414, z późniejszymi zmianami], rozdział 6, art. 61 i 62 mówi o utrzymaniu
obiektów budowlanych i ich kontrolach podczas użytkowania, o czego jest
zobowiązany Właściciel lub Zarządca obiektu budowlanego,
a w szczególności elementów budynku i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy
atmosferyczne
i niszczące działanie czynników występujących podczas użytkowania obiektu.
Również Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21
grudnia 1996 r. [Dz. U. Nr 156, poz. 788]określa w wykazie robót zaliczanych do
remontu i modernizacji budynku mieszkalnego [a nie lokalu] remont lub
modernizację elementów konstrukcyjnych budynku lub ich części, dotyczących:
pozostałych elementów konstrukcyjnych budynku, jak np.: słupów, podciągów,
schodów, zadaszeń, balkonów, loggii, izolacji przeciwwodnych, dźwiękochłonnych.
Należy jednoznacznie stwierdzić, że nie ma przepisów, które wprost regulowałyby
te kwestie, nawet wyrok Sądu Najwyższego z dn. 3 października 2002 r. (III RN
153/2001) mówi, że balkon to część mieszkania, za jego remont odpowiada
właściciel lokalu. Wyrok SN wiąże jednak tylko w sprawie, której dotyczył. Co
najwyżej można się nim posiłkować. Inny pogląd ma Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju
Miast. Według niego wszystko zależy od tego, co wymaga remontu. Jeśli prace
obejmują elementy istotne dla całego budynku, np. podpory konstrukcyjne albo
elewację całego budynku, obciąża on wszystkich właścicieli.
Temat: Ulga odsetkowa przy braku własności nieruchomości
Art. 26b który reguluje ulgę odsetkową nie mówi nic o tym, że kredytobiorca
musi być właścicielem nieruchomości, by skorzystać z ulgi. Jest tam mowa
o "zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych". Dlatego wydaje mi się, że
masz prawo do ulgi. Jeśli jednak zabezpieczeniem kredytu jest nieruchomości
ojca to bank będzie chciał, by on przystąpił do kredytu - chociaż jako
poręczyciel wekslowy.
Jesli chodzi o "samodzielne mieszknie"... Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 24
czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 80, poz. 903)
odrębną nieruchomość mogą stanowić samodzielne lokale mieszkalne oraz
samodzielne lokale o innym przeznaczeniu. Czym jest samodzielny lokal
mieszkalny precyzuje ust. 2 powołanego przepisu, według którego za taki lokal
uznaje się wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku izbę lub zespół izb
przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi
służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych ich mieszkańców. Tak
więc „mieszkanie”, aby zasłużyć na miano samodzielnego lokalu musi być przede
wszystkim wydzielone za pomocą trwałych ścian (trwale, fizycznie oddzielone od
innych części budynku). Z reguły wyklucza to możliwość wydzielenia mieszkania w
sposób prowizoryczny, np. za pomocą ścian wykonanych z nietrwałych materiałów
(tektury, dykty). Z tego względu w wielu przypadkach prawne wyodrębnienie
samodzielnego lokalu mieszkalnego musi być poprzedzone niezbędnymi przeróbkami
i przebudowami celem osiągnięcia stanu trwałego wyodrębnienia. Co istotne, sama
ustawa nie definiuje takich pojęć użytych w art. 2 jak izba, izba przeznaczona
na stały pobyt ludzi czy pomieszczenie przynależne. Niezbędne w tym zakresie
jest więc sięgnięcie do odpowiednich przepisów prawa budowlanego. Przykładowo,
zgodnie z rozporządzeniem ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa z
dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz.U. z 1995 r. nr 10, poz. 46 z późn. zm.),
pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi powinny mieć wysokość nie
mniejszą niż 2,5 m. W rozporządzeniu uregulowane są również kwestie parametrów
oświetlenia (odległości od innych obiektów itp.). Kryteria wyznaczone przez
prawo budowlane, jak również kryteria sanitarne, przeciwpożarowe itp. będą
brane pod uwagę i gruntownie badane przez organ powołany do wydawania
zaświadczeń, o którym mowa w par. 3 art. 2 ustawy o własności lokali. Zgodnie z
powyższym, fakt spełnienia wymagań niezbędnych do uznania danego lokalu za
samodzielny lokal mieszkalny stwierdza w odpowiednim zaświadczeniu starosta.
Dodatkowo lokal wraz z pomieszczeniami przynależnymi zaznacza się na rzucie
odpowiednich kondygnacji budynku (w razie braku dokumentacji technicznej
budynku zaznaczenia dokonuje się na koszt dotychczasowego właściciela
nieruchomości, chyba że w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokalu
postanowiono inaczej). W przypadku gdy pomieszczenia przynależne lokalu
znajdują się poza budynkiem zaznacza się je na wyrysie z operatu ewidencyjnego.
Lokal nie mający urządzeń sanitarnych może stanowić przedmiot ustanowienia
odrębnej własności. Określenie pomieszczeń przynależnych lokalu zawiera ust. 4
art. 2 ustawy o własności lokali. Pomieszczenia te nie muszą przylegać
bezpośrednio do lokalu, mogą nawet być położone poza budynkiem (w granicach
nieruchomości gruntowej). Do najbardziej typowych pomieszczeń przynależnych
zalicza się piwnice, strychy, komórki oraz garaże. Zgodnie z powszechnie
przyjętą wykładnią, fakt, iż lokal nie ma samodzielnych urządzeń sanitarnych
(np. łazienki, ustępu), co zdarza się jeszcze dość często w budynkach
przedwojennych, nie wyklucza możliwości ustanowienia odrębnej własności lokalu.
Jeśli łazienka lub ubikacja służy do wspólnego użytku, nic nie stoi na
przeszkodzie, aby weszły w skład nieruchomości wspólnej. Natomiast gdy są
związane tylko z jednym lokalem, mogą być, w razie jego wyodrębnienia,
potraktowane jako pomieszczenia przynależne.
Temat: reklama-logo firmy
1994.02.22 wyrok NSA we Wrocławiu SA/Wr 2248/93 Wspólnota
1994/38/20
1. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy konstytucyjnej z 17 października 1992 r.
o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą
Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 84, poz.
426) i art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.
U. Nr 16, poz. 95 z późn. zm.), uprawnienie rad gmin do stanowienia przepisów
gminnych w zakresie zadań własnych doznaje ograniczenia w wypadkach, w których
określone sprawy z tej dziedziny uregulowane zostały przepisami wyższego
urzędu, tj. ustawami i rozporządzeniami wydanymi na podstawie delegacji
ustawowych przez inne organy. Także gminne przepisy statutowe nie mogą
ograniczać strefy wolności i praw obywatelskich oraz uprawnień jednostek
wynikających z prawa cywilnego i innych działów prawa.
2. Na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o samorządzie terytorialnym,
rada gminy może w drodze przepisów gminnych określać warunki umieszczania
reklam na budynkach komunalnych i innych obiektach gminnych i opłaty z tego
tytułu w zakresie, w jakim nie zostało to uregulowane w art. 22 ustawy z 10
kwietnia 1974 r. prawo lokalowe (Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165 z późn. zm.)
i innych przepisach prawa.
3. Rada gminy nie może określać warunków zakładania reklam na budynkach i
innych nieruchomościach, stanowiących własność osób fizycznych i prawnych bądź
pozostających w użytkowaniu wieczystym tych osób. Uprawnienie rady gminy do
stanowienia przepisów gminnych ograniczone jest bowiem wyłącznie do zadań
własnych, co wynika z art. 7 ust. 1 i art. 40 ust. 2 ustawy o samorządzie
terytorialnym.
4. Rada gminy nie może w drodze przepisu gminnego wprowadzać nakazu usunięcia
reklamy, zamontowanej przez osoby fizyczne i prawne na budynkach i innych
obiektach gminnych za zgodą lub dorozumianą aprobatą gminnej jednostki
organizacyjnej, administrującej tymi obiektami. Wyrażenie takiej zgody jest
równoznaczne z zawarciem umowy w przedmiocie założenia reklamy i wszelkie spory
z tego tytułu podlegają rozstrzygnięciu przez sądy powszechne, zgodnie z art. 2
§ 1 k.p.c.
Natomiast założenie lub zamontowanie reklamy na nieruchomości gminy bez zgody
organu gminy lub właściwej jednostki zarządzającej nieruchomością stanowi w
istocie naruszenie spokojnego posiadania w rozumieniu art. 342 k.c. bądź
naruszenie własności w rozumieniu art. 222 § 2 k.c. i zgodnie z art. 2 § 1
k.p.c. do rozpoznania takich spraw właściwe są również sądy powszechne.
5. Zakresem regulacji uchwały rady gminy nie mogą być objęte sprawy wyglądu i
zatwierdzenia formy architektonicznej urządzeń reklamowych, które to zadanie
zgodnie z art. 4 ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr
38, poz. 229 z późn. zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2, § 43 ust. 2 pkt 2 i 3 i § 44
ust. 1 pkt 3 rozporządzenia ministra gospodarki terenowej i ochrony środowiska
z 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8,
poz. 48 z późn. zm.) należy do organów administracji budowlanej.
6. Według art. 22 Prawa lokalowego, opłata za założenie reklamy i opłaty
miesięczne za korzystanie z reklamy są świadczeniami o charakterze
cywilnoprawnym, ustalane są bowiem w drodze wzajemnego porozumienia stron. Przy
tak określonym charakterze tych opłat brak jest podstaw do ustalania tych opłat
w trybie art. 18 i 19 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.).
7. Opłata za założenie reklamy i opłaty za korzystanie z reklamy założonej na
budynkach i obiektach gmin mają charakter świadczenia wzajemnego za korzystanie
z obiektu, będącego własnością gminy, nie są zatem opłatą administracyjną za
czynności urzędowe, wykonywane przez organy gminy w rozumieniu art. 18 ustawy o
podatkach i opłatach lokalnych.
Temat: Remont dachu
maosia1 napisała:
>Babczyk please powiedz mi jeśli możesz czy rynny z PCV(czy jak im tam)są
> naprawdę kiepskie?
Nie są aż takie złe, ale z reguły mają tendencję do skurczania się i prawie
zawsze odbarwiają się. W zimie gdy rynny z reguły zamarzają, to przez lód są
rozszczelniane i wtedy woda leje się po elewacji.
Będąc parę razy na Zachodzie, muszę stwierdzić że nie spotkałem się z takimi
rynnami a z reguły są z cynku lub miedzi. Nie wiem dlaczego odeszło się u nas
od ocynkowanych i zaleca się plastykowe. Może taka moda? Nie wiem. Przecież
możecie zrobić u siebie rynny z cynku czy miedzi. Jednostkowy wydatek będzie
większy ale za to będzie na pewno służy na wiele, wiele lat.
>No i co sądzisz na temat dachówki cementowej?
Dachówka cementowa, podobnie jak ceramiczna należy do pokryć ciężkich,
wymagających solidnej konstrukcji dachowej i odpowiedniego rusztu montażowego.
Większość pokryta jest granulatem kwarcowym lub kilkuwarstwowa powlokła
akrylowa, która nadaje jej efektowny wygład, poprawia mrozoodporność i
zabezpiecza przed wykwitami wapiennymi i porastaniem mchem.
Dachówka ceramiczna jest odporna na działania termiczne, niepalna, skutecznie
tłumi hałas, a przede wszystkim nie wymaga konserwacji ani remontów przez wiele
lat.
Dostępnych jest kilkanaście rodzajów dachówek, różniących sie kolorem,
kształtem, wykończeniem zewnętrznych powierzchni i wielkością.
Najpopularniejsze to: karpiówka, dachówki zakładkowe, esówka, mnich-mniszka.
Producenci oferują cale zestawy elementów uzupełniających - gąsiory, dachówki
krawędziowe, koszowe, okapowe, dachówki wentylacyjne, a także ceramiczne kliny
dachowe, bardzo przydatne do pokrycia niestandardowych dachów (wypukłych lub
wklęsłych płaszczyzn, krzywych połaci, lukarn o nieregularnych kształtach).
Dachówka ceramiczna jest ciężka (do 70 kg/m kw. pokrycia). Wymaga odpowiednio
wytrzymałej konstrukcji dachowej.
> Czy musimy mieć inspektora nadzoru przy remoncie dachu?Czy to zbyteczna
> postać,która rzuca się jak wesz na grzebieniu?
Ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego jest bowiem wymagane przy
budowie m.in. obiektów budowlanych:
• użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego o kubaturze 2500 m3 i
większej,
• wpisanych do rejestru zabytków, w zakresie przebudowy, rozbudowy oraz
wykonywania rekonstrukcji lub remontów,
• budynków i budowli m.in. o wysokości nad terenem 15 m i większej oraz z
zainstalowaną mocą elektryczną 1000 kW i większą.
Ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego jest wymagane również przy
realizacji obiektów budowlanych lub ich części, które zawierają:
• ustroje konstrukcyjne, takie jak powłoki, łupiny, tarcze, łuki i kopuły oraz
linowe wiszące bez względu na ich rozpiętość, a także fundamenty inne niż
proste ławy i stopy fundamentowe posadowione bezpośrednio na stabilnym gruncie
nośnym,
• elementy konstrukcyjne:
– o rozpiętości 12 m i większej, wysięgu 3 m i większym lub o wysokości jednej
kondygnacji 6 m i większej,
– poddane obciążeniu użytkowemu 5 kN/m2 i większemu obciążeniu zmiennemu
ruchomemu, a także zwymiarowane z uwzględnieniem wpływów dynamicznych,
termicznych, skurczów materiałowych lub ruchów podpór,
– sprężane na budowie lub na miejscu ich wbudowania w obiekcie budowlanym, a
także poddane zabezpieczeniu cięgien sprężających i ich urządzeń kotwiących.
Obowiązek ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego określonej
specjalności nakłada właściwy organ w decyzji o pozwoleniu na budowę albo w
decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
Inwestor ma określone w prawie budowlanym obowiązki. Jednym z nich może być
ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego. Zobowiązanie w tym zakresie
może dla inwestora wynikać z decyzji organu wydającego pozwolenie na budowę lub
z samych przepisów prawa. Inwestor może również ustanowić inspektora z własnej
inicjatywy.
Podstawa prawna:
• art. 18 i 19 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t. Dz.U. 2000 r.
Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.),
• rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 19 listopada 2001 r. w sprawie
rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane
ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz.U. Nr 138, poz. 1554).
Jeśli będziesz mieć jakieś wątpliwości, napisz maila.
Pozdrawiam.
Temat: Spółdzielczość mieszkaniowa
Czy spółdzielcom grozi przymusowa rozbiórka budynk
Na stronie www.slupsk.pl/index.php?go=plaktual02&id=740
ukazał się artykuł przekazany za "Dziennikiem Bałtyckim" Dziennik Bałtycki napisał:
Betonowe slumsy dla ubogich?
Tysiące mieszkań zbudowanych z wielkiej płyty w latach 70. i 80. ubiegłego stulecia może zniknąć z krajobrazów polskich miast. Powodem są przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej, według których stare blokowiska, które nie spełniają standardów bezpieczeństwa, powinny być wyburzone.
Te, które spełnią normy, mają być przeznaczone na cele socjalne. Będą w nich mieszkać ludzie o najniższym statusie materialnym, bezrobotni na zasiłkach. Polska musi w przyszłości dostosować się do tych dyrektyw. Kiedy? Jeszcze nie wiadomo. Wyburzanie blokowisk dotyczy niemal każdej miejscowości. Na pierwszy ogień mają pójść wieżowce budowane z ciężkiej betonowej płyty. To one, według prezesów spółdzielni mieszkaniowych oraz nadzoru budowlanego, mają najniższy czas użytkowania, sięgający od 40 do 60 lat. Płyty były łączone stalowymi kotwami, które pod wpływem wilgoci rdzewieją i przez to tracą wytrzymałość.
- Taki był system budowy w tamtych latach - mówi Leszek Kamiński, dyrektor wydziału administracji budowlanej słupskiego ratusza. - Każde miasto i osiedle mieszkaniowe ma w zasobach takie bloki. Tylko jeśli je wyburzymy, to kto wybuduje około 3 mln mieszkań dla tych, którzy je stracą?
Prezes Gdańskiej Spółdzielni Mieszkaniowej Marian Banaś unijny pomysł uważa za nietrafiony. Jego zdaniem, jeśli zadanie wybudowania zastępczych lokali spadnie na barki spółdzielni, to będzie to tragedia.
- Dysponujemy wyłącznie pieniędzmi lokatorów. Nie mamy nic innego. Wielka płyta dominowała w budownictwie, bez pomocy państwa nie ma szans, aby na budowę aż tylu nowych mieszkań - dodaje.
Leszek Orkisz, prezes słupskiej SM "Dom nad Słupią" jest zwolennikiem pomysłu UE, ma jednak podobne wątpliwości jak Marian Banaś.
- Kto będzie płacił za nowe mieszkanie, czy właściciel starego, czy spółdzielnia - pyta Orkisz. - A może państwo zechce, podobnie jak przy wywłaszczeniach terenów pod autostrady i obwodnice, zapłacić za to? Nie zmienia to faktu, że jeśli budynki, które spełnią normy techniczne zostaną zasiedlone tzw. elementem, staną się betonowymi slumsami. Prawdopodobnie kwestia zapewnienia lokum dla wysiedleńców spadnie na gminy.
W Słupsku jest ok. 20 wieżowców, które mają od 18 do około 30 lat. W woj. pomorskim są ich setki, w Polsce tysiące. Doliczając do tego pozostałe budynki wielkopłytowe, liczba mieszkań do wyburzenia sięgnie 3 mln. Kto zapewni lokum tym osobom?
- Zapewnienie lokali zastępczych to zadanie samorządów - informuje Roman Nowak z biura prasowego wojewody. - Sytuacja o której mówimy byłaby wyjątkowa, musiałby się w nią zaangażować rząd.
Kiedy przepisy unijne wejdą w życie w Polsce - jeszcze nie wiadomo. Nie wiadomo też czy rząd przygotowuje się do pomocy samorządom. Zapytania w tej sprawie wysłaliśmy do ministerstwa budownictwa. O odpowiedzi poinformujemy.
Nikt nie słyszał o wyburzaniu bloków
O pomyśle wyburzenia bloków nie wiedzą przedstawiciele Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego. Jak do tej pory nie otrzymali żadnych wytycznych dotyczących tej kwestii.
- W obecnie obowiązującej ustawie Prawo budowlane z dnia siódmego lipca 1994 roku nie ma odrębnych przepisów dotyczących polskich bloków i wieżowców - mówi Danuta Kossobudzka, rzecznik prasowy GUNB. Również przedstawiciele Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego byli zaskoczeni unijnym pomysłem. Czy to oznacza, że osoby mieszkające w blokach mogą spać spokojnie?
Dziennik Bałtycki, 2007-02-13
Czy rzeczywiście nad spółdzielcami zawisło kolejne widmo - przymusowe wyburzenie budynków?
Co w takiej sytuacji z prawami własności ?
Temat: developer /spółdzienia
Wydanie mieszkania przez developera ......
Stan faktyczny
Jak przedstawia się rękojmia budownictwie, terminy biegu rękojmi? Czy według
kodeksu cywilnego termin wydania mieszkania (czy jest jakieś orzecznictwo),
termin wydania przez PINB decyzji o użytkowaniu przesuwa prawo rękojmi?
Developer wydawał mieszkania w lipcu 2002, a decyzja na użytkowanie została
wydana w grudniu 2003. Od kiedy biegnie rękojmia ? Developer wybudował 2 bloki
(oczywiście nie budował sam tylko komuś zlecił) i przekazywał ludziom
mieszkania protokołami odbiorczymi od lipca 2002, ludzie meldowali się,
mieszkali, a PINB decyzję na użytkowanie budynku wydał 30.12.2003. I pytanie -
czy zgodnie z k.c. rękojmia liczy się od dnia przekazania lokalu (jego wydania)
czy od daty decyzji na użytkowanie? Developer twierdzi, że data protokołu
zwalnia go z rękojmi po 3 latach, no ale budynku nie wolno było użytkować? A
części wspólne: dach, balkony schody?
Opinia prawna
Poniższą opinię sporządzono na podstawie następujących aktów prawnych:
•Ustawa Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93 ze
zmianami.),
•Ustawa Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.(tj. Dz. U. 2003 Nr 207 poz. 216
ze zmianami)
Rękojmia za wady budynku
Instytucja rękojmi za wady rzeczy ma na celu zagwarantowanie lepszej niż na
podstawie przepisów ogólnej części prawa zobowiązań, ochrony dłużnika.
Odpowiedzialność ta ma bowiem charakter obiektywny, niezależny od winy,
uzależniony zaś jedynie od wystąpienia wady rzeczy. Tak surowy model
odpowiedzialności złagodzony jest jednak przez ustanowienie krótkich terminów
do dochodzenia roszczeń z tego tytułu. Terminy te mają charakter terminów
zawitych, stąd ich upływ powoduje wygaśnięcie, a nie jedynie przedawnienie się
roszczenia.
Należy tu jednak rozróżnić terminy reklamacyjne od samych terminów wygaśnięcia
uprawnień z tytułu rękojmi. Tak więc jeśli chodzi o te pierwsze, to zgodnie z
art. 563 kc „kupujący traci uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne
rzeczy, jeżeli nie zawiadomi sprzedawcy o wadzie w ciągu miesiąca od jej
wykrycia, a w wypadku gdy zbadanie rzeczy jest w danych stosunkach przyjęte,
jeżeli nie zawiadomi sprzedawcy o wadzie w ciągu miesiąca po upływie czasu, w
którym przy zachowaniu należytej staranności mógł ją wykryć (...) Jednakże przy
sprzedaży między osobami prowadzącymi działalność gospodarczą utrata uprawnień
z tytułu rękojmi następuje, jeżeli kupujący nie zbadał rzeczy w czasie i w
sposób przyjęty przy rzeczach tego rodzaju i nie zawiadomił niezwłocznie
sprzedawcy o dostrzeżonej wadzie, a w przypadku, gdy wada wyszła na jaw dopiero
później – jeżeli nie zawiadomił sprzedawcy niezwłocznie po jej wykryciu”. Z
kolei terminy wygaśnięcia roszczeń z tytułu rękojmi określa art. 568 kc,
stanowiąc, że „uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne wygasają po
upływie roku, a gdy chodzi o wady budynku - po upływie lat trzech, licząc od
dnia, kiedy rzecz została kupującemu wydana.” Tak więc realizacja roszczeń z
tytułu rękojmi uwarunkowana jest po pierwsze dochowaniem miesięcznego terminu
do dokonania aktu staranności, jakim jest zgłoszenie wady, a po drugie
wystąpieniem tejże w ciągu trzech lat od wydania budynku.
Na gruncie art. 568 kc pojęcie wydania budynku należy rozumieć w sposób
analogiczny jak na gruncie art. 348 kc, który normuje wydanie rzeczy jako jeden
ze sposobów przeniesienia posiadania. Powołany przepis stanowi,
że „przeniesienie posiadania następuje przez wydanie rzeczy. Wydanie
dokumentów, które umożliwiają rozporządzanie rzeczą, jak również wydanie
środków, które dają fizyczną władzę nad rzeczą, jest równoznaczne z wydaniem
rzeczy”. Należy więc uznać, że jakkolwiek kontrowersyjne byłoby traktowanie
protokołu odbiorczego jako dokumentu umożliwiającego rozporządzanie rzeczą, to
jednak już w rezultacie wydania kluczy do mieszkań, a następnie faktycznego
zamieszkania w nich ludzi, nastąpiło wydanie mieszkań. Od tego czasu należałoby
więc liczyć termin wygaśnięcia roszczeń z tytułu rękojmi. To samo dotyczy
części wspólnych budynku. Z racji bowiem tego, że są one objęte współwłasnością
ułamkową właścicieli mieszkań, należy przyjąć, że zostały wydane wraz z
wydaniem mieszkań.
Temat: Corpores Lazurowa II szukam sąsiadów
Kochani mieszkańcy czytając to Forum nasuwa mi się kilka refleksji:
Co robi nasza administracja za 7000 tys. zł. co miesiąc,
Co robi nasz kochany Zarząd wybrany przez Corpores, - nic nie robi.
Wnioskuję, że mają Oni za zadanie przetrwać i się utrzymać do czasu zakończenia
okresu gwarancyjnego nieruchomości.
Po tym czasie wszystkie usterki i niedoróbki pokryjemy już za swoje pieniądze.
Corpores ma to już wypróbowane na innych inwestycjach, spytajcie innych
szczególnie prym w tym wiedzie deweloper Pan D.Ha___.
Ludzie piszą tu: i nic z tego nie wynika, a karawana jedzie dalej.
Tylko nasza Asia, Kasia i inni próbują coś działać po amatorsku, nie mając
żadnych kompetencji prawnych takich, jakie ma nasza profesjonalna administracja
i nasz kochany Zarząd - wybrani przez Corpores.
Ludzie obudźcie się, takie biadolenie nic nie pomoże.
Trzeba wybrać Nasz Zarząd i profesjonalną administrację, która będzie
reprezentowała nasze interesy na miejscu i na zewnątrz.
Chcecie przykładów, to proszę, odnośnie uszkodzonej drogi tu poruszanej
Spytajcie Zarząd i administrację czy wystosowała pismo do” Powiatowy Inspektor
Nadzoru Budowlanego” o treści
Zgodnie z art. 57 ust.1 pkt 1b i 1c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
budowlane ( Dz. U. Nr 207, z 2003 r. poz.2016 z późniejszymi zmianami), „…o
doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie
korzystania z drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu”…
przed pozwoleniem na użytkowanie budynku wielorodzinnego na działkach nr ……………
przedsiębiorstwu „ROnson”
Wspólnota Mieszkaniowa Lazurowa zwraca się z prośbą do Pana Inspektora o
spowodowanie naprawienia szkód powstałych w wyniku użytkowania ul. Fortowej/ od
Lazurowej będącą drogą osiedlową/gminną przez przedsiębiorstwo ROnson
Prosimy Pana Inspektora o spowodowanie naprawienia szkód przez
przedsiębiorstwo „ROnson”, oraz zajęcie merytorycznego stanowiska w
przedmiotowej sprawie.
Przewodniczący Zarządu
Gwarantuję Wam, że nikt by tutaj o drodze nie pisał nie klnąc codziennie przy
przejeździe.
Jeśli chodzi o…”może w takim bądź razie poprosimy o taką interpretację -
wszyscy mieszkańcy - jako wspólnota...nie rozumiem dlaczego mam płacić
tej "firmie" tyle pieniędzy w gruncie rzeczy nie z mojej winy...proszę o odzew,
a może ktoś już o to poprosił...” - na zewnątrz reprezentuje nas – Zarząd
przez nas wybrany.
Chyba nie myślicie poważnie, że Zarząd wybrany przez Corpores wystosuje pismo
,które będzie naruszało interesy spółki Corpores.
Spytajcie naszą administrację i nasz kochany Zarząd wybrany przez Corpores
jakie mamy wpływy (zł) od początku powstania wspólnoty, za reklamy i za
użytkowanie części wspólnej przez lokale usługowewe (powinno być zwiększone).
Chyba nie myślicie poważnie, że Zarząd wybrany przez Corpores będzie pobierał
opłaty, które będą naruszały interesy spółki Corpores i innych firm.
Sprawa ta była poruszona na zebraniu rocznym. Pani protokolantka chyba to
pominęła, bo była z administracji wybranej przez Corpores. A te pieniądze
wspólnota by wydała na utrzymanie części wspólnej.
Na tym kończę bo było by tego za dużo i nikt by tego nie chciał czytać.
Pozdrawiam, coś nieco wiedzący.
Temat: z dzisiejszej prasy
zrobiłem wyciąg z dzisiejszej "GPr" :
Gospodarka nieruchomościami w gminach
Nieruchomości i zarządzanie nimi stanowi jeden z ważniejszych aspektów
funkcjonowania samorządu terytorialnego. O tym, że gospodarowanie
nieruchomościami nie zawsze jest sprawą prostą, świadczy bogate orzecznictwo
sądowe. Okazuje się, że obszerne regulacje prawne nie zawsze spełniają
postawione przed nimi zadania. O tym, że sprawy sporne nie są łatwe do
rozwiązania, świadczy liczba orzeczeń dotyczących gospodarki nieruchomościami w
gminach, które trafiły aż do Trybunału Konstytucyjnego. Jeśli przedstawiciele
samorządu terytorialnego będą pamiętać chociażby o tych ważniejszych
orzeczeniach sądowych dotyczących praktycznego zastosowania przepisów o
gospodarowaniu nieruchomościami, może to pozwolić np. na przyśpieszyć proces
inwestycyjny czy też uniknąć konieczności wpłaty odszkodowań.
Nie ma podstaw do weryfikowania zgodności projektowanego podziału nieruchomości
z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, nawet jeżeli
decyzja ta pozostawała w obrocie prawnym, albowiem w przypadku obowiązywania
planu na danym terenie decyzji takich się nie wydaje. sygn. akt II SA/Kr 258/04
( WSA )
Ograniczenie odpowiedzialności gminy za niedostarczenie lokalu socjalnego, do
którego uprawnienie orzekł sąd w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu, narusza
konstytucję. sygn. akt P 14/06 ( TK )
Rada gminy nie ma upoważnienia ustawowego do uchwalania zasad i trybu pożyczek
dla właścicieli lokali mieszkalnych będących jej współwłasnością. sygn. akt I
OSK 199/2006 ( NSA )
Nie można lekceważyć podmiotowości prawnej gmin poprzez pominięcie ich woli
przy nabywaniu mienia oraz wciąganie ich w stosunki z osobami trzecimi i
narażenie na odpowiedzialność majątkową o niedających się oszacować rozmiarach.
Z tego względu gminy mają pełną swobodę w decydowaniu o tym, czy przyjąć dany
majątek do swoich zasobów czy nie. sygn. akt K 01/06 ( TK )
Działalność gospodarcza prowadzona przez stowarzyszenie z wykorzystaniem mienia
komunalnego gminy jest działalnością gospodarczą, o której mowa w art. 24f ust.
1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2001 r. nr 142,
poz. 1591 ze zm.), a pełnienie przez radnego funkcji członka zarządu takiego
stowarzyszenia oznacza zarządzanie taką działalnością. sygn. akt II OSK 787/05
( NSA )
Przez pojęcie innych miejsc publicznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. 1994 r. nr 89, poz. 414
ze zm.), nie należy rozumieć dróg niebędących drogami publicznymi w rozumieniu
ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. nr 14, poz. 60 ze
zm.). sygn. akt II OSK 675/2005 ( NSA )
Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego, ale
jeszcze nie wyłożonego, może nastąpić wyłącznie w trybie przewidzianym dla jego
uchwalenia. sygn. akt II OSK 423/2005 ( NSA )
Temat: "Zaszczana rudera" - zaorać czy zachować?
Druk 2059 w Sejmie
Z uzasadnienia:
"Przedmiotowa nowelizacja ma na celu zmianę przede wszystkim przepisów ustawy z
dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162,
poz. 1568, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –
Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) oraz ustawy z
dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr
80, poz. 717, z późn. zm.).
Przedmiotową nowelizacją proponuje się rozszerzenie katalogu form ochrony
zabytków przez wprowadzenie ustaleń ochrony w decyzjach o ustaleniu lokalizacji
inwestycji celu publicznego, decyzjach o warunkach zabudowy, decyzji o
zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej lub decyzji o ustaleniu lokalizacji
linii kolejowej. Dotychczas w przepisie art. 7, jako formy ochrony zabytków były
wymienione: wpis do rejestru zabytków, uznanie za pomnik historii, utworzenie
parku kulturowego, ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego.
W związku z powyższym, zmiany wymagają również przepisy dotyczące ewidencji
zabytków, gdyż konieczne jest takie sformułowanie przepisów, aby obiekty
znajdujące się w gminnej ewidencji zabytków mogły być objęte ochroną na
podstawie ustaleń zawartych w miejscowych planach zagospodarowania
przestrzennego, jak również w ustaleniach zawartych w decyzjach o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego i decyzjach o warunkach zabudowy.
Biuletyn Nr 2563/VI kad. z 16.07.2009 r.
Posiedzenie
Komisja Kultury i Środków Przekazu
Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Tomasz Merta:
Ta nowelizacja dotyczy kilku istotnych spraw, które w ostatnich latach pokazały,
że dotychczasowe regulacje zawarte w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad
zabytkami są niewystarczające i powinny być zmodyfikowane.
Pierwszy obszar zagadnień, którego dotyczy nowelizacja, to problem
urealnienia ewidencji zabytków. Chodzi o rozwiązanie trudnej sytuacji,
gdyż w dotychczasowej ustawie ochrona zabytków wpisanych do ewidencji zabytków
była możliwa tylko w tych miejscach, w których istniał plan zagospodarowania
przestrzennego. Dobrze wiemy, że większość obszaru naszego kraju nie ma
obecnie aktualnych planów zagospodarowania przestrzennego, więc te zabytki,
które znajdowały się w ewidencji zabytków, pozbawione są jakiejkolwiek ochrony.
Łączy się z tym rozszerzenie katalogu form ochrony zabytków przez wprowadzenie
ustaleń ochrony w decyzjach o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,
w decyzjach o warunkach zabudowy, w decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji drogowej lub decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Staramy
się znaleźć rozwiązanie w sytuacji, w której okazało się, że dobrze nie
funkcjonuje dotychczasowa regulacja zakładająca istnienie planów
zagospodarowania przestrzennego. Chodziło o to, by znaleźć
rozwiązanie, które będzie chroniło nie tylko obiekty wpisane do
rejestru zabytków, ale także te, które pozostają w ewidencji zabytków.
pozdr.